Quarantaine week 10 – Heel veel klaprozen

Jongens, week 10 alweer. Hoe cliché ook – de tijd vliegt! Ik ben ondertussen al wel behoorlijk gewend aan deze gekke tijden, maar soms ineens voel ik een sterk verlangen naar ‘vroeger’. Ik heb de laatste tijd ineens heel erg veel zin om op vakantie te gaan bijvoorbeeld ;)

Hoe dan ook, deze week was stukken beter dan vorige week (bedankt voor jullie lieve reacties :)) en weer gevuld met lekker veel tekst (sorry). Lees mee, lees mee.



Maandag

Dit was een productieve dag, waar ik aan de shoot van het weekend werkte, mijn blog, hardliep én een sportlesje deed en ook nog eens mijn balkon een make-over gaf. Na een maand kwam dan eindelijk mijn balkonvlonder binnen (van Ikea) en ik was enorm verrast hoeveel verschil het maakt. En dat voor maar 36 euro en een klein beetje werk!

Tijdens de quarantaine kom ik er echt achter dat ik sommige dingen echt veel eerder had moeten aanpakken, zoals mijn oventje en deze balkonvloer.

Daarna ga ik nog even chillen in het park met een vriendin, op afstand uiteraard en mét kruiswoordpuzzel.



Dinsdag

Deze dag stond in het teken van het maken van een klaproosselfie, maar hij mislukte. Wellicht volgde je het al op mijn Instagram (Stories), maar ik vertel het alsnog even.

Eerst deed ik boodschappen en toen was ik weer lekker vroeg thuis. Ideaal moment voor een wandeling! Ik zag de klaprozen op mijn gebruikelijke plekje (zo mooi) en zag dat er een kuil in zat op een bepaalde plek. Waarschijnlijk gewoon een grote hond geweest, maar het was eigenlijk wel een mooie selfiespot. En nou hoefde ik ook niks kapot te maken. Het bleef in mijn hoofd zitten, maar ondertussen wandelde ik toch nog 7km. Toen ik terugkwam dacht ik, ja ik ga een selfie maken!

Het hele verhaal (incl. meer foto’s!) lees je hier op mijn andere blog.



Woensdag

Ik werd rond 7 uur wakker en wist dat er in de ochtend schaduw op de klaprozenplek zou staan. Rond half 9 begaf ik me voor een derde poging. Eenmaal daar stond de schaduw nog niet goed (iets met lichtplekken en een boom) maar al gauw toch wel! En het lukte!

Het had nog wel wat voeten in de aarde, zo bleven er mensen staan hangen om te kletsen (aargh ik haat pottenkijkers!), moest ik nog even ruzie maken met mijn camera om de boel scherp te krijgen, kreeg ik boze honden op me af omdat ze van me schrokken omdat ik daar ineens zat in de bosjes (en ook lieve honden die even kwamen snuffelen, en lieve mensen die kwamen zeggen dat ik wel moest uitkijken voor de hondenpoep)

Maar het lukte, de aanhouder wint:

View this post on Instagram

Dat deze selfie heel wat voeten in de aarde had, hebben jullie misschien al gezien in mijn Stories. ⁠ ⁠ Het begon gisteren, toen ik zag dat iemand op de plek waar ik zat een kuil had gemaakt. Een perfecte selfiespot. Na lang twijfelen toch gaan fotograferen, maar de zon kwam steeds door en het licht was niet goed. Dan maar wachten op de avond, wat in mijn geval betekent dat ik dan de hele dag onrustig ben en op hete kolen zit. Het maken van een selfie blijft namelijk steeds weer een drempel, helemaal op zo'n drukke plek als deze #awkward.⁠ ⁠ Toen waren ze dus dichtgeklapt, want blijkbaar heten ze niet voor niets klaprozen 😅 Oeps! (Nooit te oud om te leren he) Maar vanochtend, met nog wat extra geduld met het schaduwspel lukte het dan toch haha. ⁠ ⁠ Ik moest gewoon nog een andere kleur bloemenportret aan mijn collectie toevoegen!⁠ ⁠ Het is vandaag trouwens ook nationale bijendag en in dat bloemetje wat ik vasthield kroop er gezellig een bijtje in. De hele plek gonsde van de bijtjes, dus leek me een goede foto voor deze dag ;) ⁠ ⁠ ⁠ ⁠ ⁠ ⁠ ⁠ #portraitmood #featurepalette #thevisualscollective #agameoftones #moodygrams #lookslikefilm #portraits_ig #makeportrait #portraitmood #photographysouls #portretpret #makeportraits #portrait #portait_perfection #bevisuallyinspired #pursuitofportraits #portraitfestival #aovportraits #portrait_vision #artofvisuals #portraiture #photography #moodyports #selfie #selfportrait #poppy #isolationcreation #poppies #papaver

A post shared by Angélica Vis (@angelica.vis) on

Daarna maakte ik nog een wandeling met koffie en een vriendin.

En ik bingewatchede deze dag/week ook de Vlaamse Boer Zoekt Vrouw: De Wereld Rond. Heeeerlijk. Net als bij Wie Is De Mol is ook de Vlaamse BZV een stuk beter dan de Nederlandse.

Oh en ik deed weer een work-out terwijl het 25 graden in mijn huis was. Ik mis die sportschool airco wel jongens.



Donderdag

Vandaag kwam er een vriendin uit Rotterdam op familiebezoek en maakten we een wandeling. We hadden elkaar natuurlijk al een tijd niet meer in het echt gezien dus dat was heel fijn! Ook heel fijn waren de lekkere taartjes die we aten.

Het is nu vrijdag (een dag later dus) en ik kan me niet eens meer herinneren wat ik die middag deed. Niet veel. Tegen dingen aanhikken, zoals een blog-post schrijven. Wat ik dus ook niet deed.

In de avond had ik een shoot met oud-collegaatje, heel leuk! Samen met haar vriend wilde ze hardlopend op de foto. Dat was nogal een uitdaging, want dat doe ik normaal echt nooit en moest echt stoeien met mijn ‘nieuwe’ camera. Maar zeker leerzaam en een goede oefening!



Vrijdag

Ik ging een rondje hardlopen en dat ging goed. Gezien het bewolkt was leek het me een goed moment, maar het was me toch benauwd! Heel vies weer was het vandaag. Onderweg kwam ik langs een klein strandje en daar was het de vorige dag ontzettend druk (dat had ik al gezien tijdens de shoot) en er lag me toch een berg afval. Echt niet okee.

Op de terugweg zwemden er zwanen bij mijn klaproosjes, mooi!

Ah een pakje zakdoekjes. Hooikoorts, verkouden? Nee, ik had in de middag mijn eerste rijles in 9 weken. En mijn rijlessen eindigen regelmatig in tranen (iets met faalangst enzo) dus tegenwoordig neem ik altijd zakdoekjes mee. Maar wat bleek – ze waren niet nodig! Het was enorm wennen, maar het ging beter dan ik had verwacht (niet dat het dan goed ging he, maar ik zag deze les ook meer voor spek en bonen).

Daarna kocht ik een ijsje en begon het heerlijk te regenen, eindelijk verkoeling! Mijn babyplantjes maken het goed :) Aan het einde van de middag had ik een digitale borrel met een vriendin die ook net haar rijles er op had zitten. Het was weer gezellig!

Wel was ik erg moe, ook door de spanning van het autorijden (ja dat heb ik echt altijd, onbewust), en dus lag ik al om 10 uur in bed. Oma alert!



Zaterdag

Deze dag vond ik dit plaatje ergens op Instagram (zonder bron) en dit vat mijn hele dag wel samen, haha. Coronacoaster – hier heb ik de afgelopen 10 weken wel in gezeten. Ik denk dat het voor veel mensen erg herkenbaar is.

Ik ging even buiten koffie drinken met een vriendin (dit vind ik dus een traditie wat best na deze crisis mag blijven, wandelen met een vriendin en een koffie to go) en in de middag schreef ik een blog, werkte ik aan de shoot en had ik ruzie met mijn wasmachine. Hij leek kapot te zijn en na een paar belletjes met mijn vader deed hij het op magische wijze weer. Waarschijnlijk is er iets in de computer van slag en dat zou een duur reparatiegrapje zijn, maar ik hoop dat een ander programma het wel doet. Fingers crossed!

In de avond zou ik eten gaan halen met een andere vriendin en dan buiten opeten, maar het was zulk vies, koud winderig weer dat we het hebben verplaatst. Gezien ik nog nooit in mijn leven (!) eten besteld had, vond ik dat wel iets wat ik moest doen in deze tijden. Gewoon, om het een keer gedaan te hebben. En dus bestelde ik burrito’s. Ze waren heerlijk, maar of ik nou een fervente besteller ga worden? Nee, dat niet. Ik vind het nog steeds te duur, haha. Maar het is leuk om een keer gedaan te hebben!



Zondag

Een regenachtige dag, dus een goede dag om lekker in huis te rommelen. Ik spendeerde uren in bed, beetje werken aan deze blog en lekker op mijn gemak blogs lezen. Daarna een lesje Shape (via Basic-Fit, ik mis echt de bodypump-lessen :( Ik aas al weken op een halterset, maar helaas is het telkens uitverkocht) en ik lees vooral heel veel. Heerlijk!

Ook zet ik mijn mailprogramma uit, want ik merk dat ik stress ervaar als ik mail krijg over klussen en vandaag is het zondag en vond ik dat ik daar even niet over na hoefde te denken. Dat ga ik vaker doen. Heb de laatste tijd weer eens flinke last van ‘imposter syndrome’, iets wat veel van jullie vast zullen herkennen.

Anyway, ik bak koekjes, en ook een pizza (met deze mix, superhandig) en ik ga nog een rondje hardlopen omdat ik niet een hele dag in huis kan zitten. Ik moest er uit! Het ging heel goed met zelfs een PR, maar daarna als ik nog een stukje naar huis moet lopen begint het te regenen. Gelukkig kan ik daarna meteen lekker onder de douche, maar ik maakte me wel zorgen om mijn fancy koptelefoon (hij lijkt het nog te doen).

Lekker chill dagje dus :)




Zo, deze week was beduidend beter dan de week daarvoor! De boel begint voor mij persoonlijk weer een beetje op te starten, rijlessen beginnen weer en op woensdag heb ik werkmeeting met hoe we het gaan aanpakken vanaf 1 Juni. In Juni ga ik ook weer ingepland worden (hoeveel weet ik allemaal nog niet, maar het is iets) en ik moet zeggen dat ik daar heel erg naar uit kijk!

Wel kijk ik met een dubbel gevoel terug naar de afgelopen 10 weken. Ze waren zeker fijn (even uit persoonlijk standpunt dan he, ik begrijp dat al die zieken en gestorven mensen zeker niet fijn zijn) maar tegelijkertijd voel ik me een beetje schuldig dat ik niet 1. mijn nieuwe roeping gevonden heb 2. heel veel dingen heb geleerd en 3. een geheel nieuw geweldig persoon ben geworden. Nou ja, dat is wat overdreven natuurlijk, maar het knaagt wel aan me dat ik niet het maximale er uit heb gehaald. Natuurlijk is dat ook niet nodig, het is een pandemie verdorie, doe even normaal!

Natuurlijk ben ik ook trots op alle selfies die ik heb gemaakt, de video’s waar ik aan begonnen ben, de rolletjes die ik heb ontwikkeld, alle baksels die ik heb gebakken… Ja ik heb wel degelijk iets nieuws geleerd.

Het gevoel dat ik zo goed bezig was en er door de pandemie een stap terug moet worden gedaan, voelt een beetje zuur. Maar stiekem bedenk ik me ook dat het vast zo had moeten zijn. Dat je altijd een stapje terug moet doen om er weer 2 vooruit te kunnen zetten. Dat mijn oude leventje misschien ook zo slecht nog niet was. En dat is ook een waardevolle les, toch?

Natuurlijk is dit hele gebeuren nog lang niet voorbij, maar ik hoop dat het thuis zitten voor mij in ieder geval een beetje klaar is straks.

(Huishoudelijke mededeling: ik denk dat volgende week ook mijn laatste weekoverzicht wordt, want het voelt niet meer zo boeiend om te delen. De maandelijkse overzichten komen dan weer terug. :) Tegelijkertijd vind ik het wel weer fijn om ‘old school’ wat persoonlijke posts te schrijven, dus wellicht dat ik dat er nog wel in houd.)

Follow:

10 Comments

  1. May 25, 2020 / 08:04

    Wat een fijne post en wat nog fijner dat het weer een stuk beter ging deze week. Oef, de coronacoaster herken ik zeker! En ook de gevoelens van ‘had ik er niet meer uit moeten halen’. Wat eigenlijk gek is, want we zitten verdorie in een pandemie en er is een eng virus buiten wat je niet kan zien. Ik zie wel een beetje een tweedeling om me heen: de ene helft kijkt serie, drinkt onnoemelijke hoeveelheden wijn en kruipt op in een hoekje van de bank. De andere helft doet cursussen, komt eruit als een downwardfacing yogi en is een nieuwe sterrenchef! Ik zit er denk ik tussenin: de dagen dat ik iets nieuws leer/doe voel ik me een queen, en de dag erop kijk ik weer de hele dag serie haha. Fuckit, ik zit dan ook nog in een reverse culture shock en woon al maanden in een airbnb. We leven nog! Joe!

    • Angélica
      Author
      May 25, 2020 / 09:18

      Haha nou precies dit!! Ik zit er ook tussenin hoor, soms denk ik echt ‘wow ik heb weer vet mooie foto’s gemaakt en dingen gedaan en een PR hardlopen yes yes!’ en de volgende dag denk ik ‘vandaag ga ik… de hele dag lezen en twijfelen over mijn toekomstige carrière’ hahaha. De Coronacoaster is real ;) Maar idd, uiteindelijk moeten we gewoon blij zijn nog gezond te zijn! En in jouw geval is het al helemaal een verandering ja! Lijkt me echt vervelend om dan niet fijn in een eigen huisje te kunnen zitten :(

  2. May 25, 2020 / 09:50

    Die coronacoaster, ja! Zo herkenbaar. Op zich vind ik het voor nu allemaal wel prima, maar ik kan het spaans benauwd krijgen als ik denk aan de toekomst en hoe het op lange termijn allemaal moet. Ik bedoel, ik kan best een jaar niet naar de Efteling of naar het buitenland, maar de gedachte dat het misschien allemaal nooit meer ‘normaal’ wordt kan me echt aangrijpen.

    • Angélica
      Author
      May 25, 2020 / 10:15

      Ja herkenbaar ook :( Voor nu is het inderdaad nog wel prima, maar de gedachte dat het nog heel lang zo kan zijn… brrrr… Ik probeer maar met de dag te leven voor mijn eigen sanity.

  3. May 25, 2020 / 16:46

    In het begin durfde ik ook al eens denken dat ik iets heel erg nuttigs moest doen of iets nieuws leren maar ik doe dat buiten corona ook niet en zo heel erg anders is mijn leven nu ook weer niet :p haha. Ik werk nu wel terug voltijds waardoor ik me best wel nuttig voel.
    Ik schrijf ook elke week een overzichtje maar ik zit er nu ook over te denken om het maar weer maandelijks te doen. Eens in de zoveel tijd krijg ik een soort van privacycrisis en heb ik het gevoel dat ik te veel deel. En zo heel erg boeiend of vol zijn mijn weken ook niet.
    En hoera voor een traanloze autorijles!

    • Angélica
      Author
      May 25, 2020 / 20:22

      Nou ik begrijp dat het wel wat anders is als je werkt hoor, ik heb natuurlijk wel echt alle tijd van de wereld dus het is toch wel lichtelijk schandalig dat ik niet meer heb gedaan haha.

      Haha die privacycrisis begrijp ik wel! Het voelt ook een beetje voyeuristisch zo he, mensen die meeloeren met je leven. Ik weet ook niet of ik het nog wel zo prettig vind… maar ik lees ze nog steeds graag van anderen :)

      & Yes, hulde, het is mogelijk!

  4. May 25, 2020 / 18:23

    HA! Die coronacoaster is heel herkenbaar. Mijn werk gaat door en mijn team heeft het zelfs drukker dan ooit en ‘s avonds heb ik de ene week de behoefte om superveel te doen en andere week heb ik genoeg aan lezen en cheesy series kijken. Ik zit tot in ieder geval september thuis en hoewel ik het nog steeds niet kan bevatten heb ik in ieder geval iets om naar uit te kijken.

    En yay voor de traanloze rijles.

    • Angélica
      Author
      May 25, 2020 / 20:16

      Nou kan ik me niet eens voorstellen hoe het moet zijn als dus wel werkt, of juist extra veel zelfs, en je dan nóg de behoefte voelt om iets nieuws te moeten doen! Lijkt me ook lastig ja.. September duurt nog lang zijn, dat lijkt me ook wel heftig! Poeh :(

  5. June 30, 2020 / 19:24

    Wat mooie foto’s zijn het.
    Ik zelf.hou van klaprozen, vind ze zo bezonder.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Looking for Something?